Իմ հայացքի մեջ քո աչքերն են լուռ...

Իմ հայացքի մեջ քո աչքերն են լուռ,
Իրենց հետ բերել են անթախիծ մրմուռ,
Անտուն մարդու պես տնավորվեցին,
Այսպես անսիրտ լոկ ավիրեցին:
Առանց հոգոցի, խռպոտած ձայնով
Բենեֆիսին լույսեր վառվեցին,
ԵՎ քո աչքերը՝ հայացքդ շահին,
Ինձ քեզ բերեցին, քեզնով ձուլեցին,
Հետո ասում են արևն էր ժպտում,
Իրիկնամուտի լուսնի խաղերով,
Մարդիկ անտարբեր՝ հոսքը խառնելով,
Կերպարով անխոհ խոսքեր էին ասում...

Գոռ Վիսեր

24.08.2014

Իմ երկիր հայրենի...

Իմ երկիր հայրենի, քաջերի երկիր,
Դու հպարտության օրրան ամենքի,
Բազմել ես այսպես սիրով ամեհի
Ժայռագագաթին վեհ Արարատի:

Քեզ է խոնարհվել աշխարհն անխոհեմ՝
Վկա դյուցազն քո զավակներին,
Քեզնով զորացել և հզորացել
Հայ միտքն է դարձել քաջը քաջերի:

Գոռ Վիսեր

22.09.2014

<<Երկիր հայրենի>>, Դերենիկ Դեմիրճյանի պատմական դրամաներից, որ գրվել է 1939 թվականին։ Բեմադրվել է 1941 թվականին:

Դերենիկ Կարապետի Դեմիրճյան (Դեմիրճօղլյան)

(18.02.1877 - 6.12.1956)

Հայ գրող, հրապարակախոս։

Եվ երեկո հիմա, քուն մտավ բարին...

Եվ երեկո հիմա, քուն մտավ բարին,
Ավետի կանչով մի լույս ամենքին,
Բոլորս անկախ, բոլորս անխոս
Մեզ հետ ննջեցրինք կարոտը անգին...

Կգա առավոտ, կզարթնենք նորից՝
Աչքալուսանքով նոր օրվա ժամին,
Իրարից հեռու, բայց այսքան մոտիկ
Կդառնանք հերոս նոր օրվա խաղին...

Գոռ Վիսեր

09.08.2014

Կատարածդ բարի գործերը մարդկանց հիշողության մեջ վառ պահելու լավագույն եղանակը դրանք կրկնելն է: 

Ֆրանսիս Բեկոն

(22.01.1561 - 9.04.1626)

Անգլիացի փիլիսոփա, պատմաբան, քաղաքական գործիչ, էմպիրիզմի հիմնադիր։ Նոր ժամանակների փիլիսոփայության հիմնադիրներից մեկը։

Ինքդ քեզ սիրում ես

Ինքդ քեզ սիրո՞ւմ ես,
Թե վաղուց անհաս քեզ ես մոռացել,
Քեզ տիրել ես ինչպես աներես
ՈՒ այս ճամփեքին փոշի ես դարձել:
Դարձել ես բարի, բարիք չես բերել,
Թեկուզ բարեգութ բարևով ապրել,
Արդարների մեջ օտար ես եղել
Քո լռության մեջ քեզ մոլորեցրել...
Բայց դու հիշիր, որ քեզ սիրում ես,
Քեզ է սիրում աշխարհը խոհեմ,
Երբ դու բարի  ես, արդար ես, անշառ,
Հյութեղ է քո շուրթից ամեն բառ ու տառ...

Գոռ Վիսեր

03.06.2014

Մարդը կոտորակի նման է. համարիչն այն է, ինչ նա կա, իսկ հայտարարը՝ այն, ինչ նա մտածում է իր մասին։ Որքան մեծ է հայտարարը, այնքան փոքր է կոտորակը։

Ժան-Ժակ Ռուսո

(28.06.1712 - 2.07.1778)

Լուսավորության դարաշրջանի նշանավոր ֆրանսիացի փիլիսոփա, մանկավարժ, կոմպոզիտոր և գրող։